Thursday, October 16, 2014

Η τεχνική Thompson Terminal point

Η μέθοδος Thompson Terminal point είναι μία καθαρά χειροπρακτική μεθοδολογία και τεχνική εφαρμογής χειρισμών – ανατάξεων στην σπονδυλική στήλη με την χρήση ειδικού εξοπλισμού – κρεβατιού. Η ολοκληρωμένη τεχνική προσφέρει καταρχήν την βασική ανάλυση Thompson  για συγκεκριμένες κατηγορίες δυσλειτουργιών –υπεξαρθρημάτων που βοηθούν τον θεράποντα  και γίνεται διαχωρισμός αν το κύριο πρόβλημα είναι στην αυχενική ή την οσφυοϊερή περιοχή .Επίσης η συγκεκριμένη ανάλυση δίνει την πληροφορία για το ποια περιοχή θα προηγηθεί των χειρισμών της άλλης ως επίσης και την σειρά των θεραπευτικών χειρισμών.                                                                            Η τεχνική Thompson θεραπευτικά κάνει χρήση του πρώτου νόμου κίνησης του Νεύτωνα όπου "Ένα σώμα σε κίνηση θα παραμείνει στην κίνηση μέχρι να ενεργοποιηθούν ενάντια  μικρότερες ή μεγαλύτερες δυνάμεις στην διάρκεια του χρόνου κατά τον οποίο το σώμα θα έρθει σε αδράνεια. " Με βάση αυτό τον νόμο ο χειρισμός εκτελείται με χαμηλή δύναμη, υψηλή ρύθμιση ταχύτητας καθιστώντας τον ασφαλέστερο για τον ασθενή και το πιο εύκολο για τον θεράποντα.
Η μεγαλύτερη και σημαντικότερη διαφορά μεταξύ άλλων τεχνικών της χειροπρακτικής σε σχέση με την θεραπευτική εφαρμογή είναι ότι κατά  την τεχνική Thompson το θεραπευτικό «κρεβάτι» περιλαμβάνει διάφορα ανεξάρτητα τμήματα  τα οποία  μεμονωμένα ή σε συνδυα-σμό, δημιουργούν πτώση των επιφανειών τους κατά μισή ίντσα.Με τα τμηματικά συστήματα Drop έχουμε την δυνατότητα οπισθοπροσθίων  κινητοποιήσεων όπου αν λάβει κανείς υπόψη του ότι οι ​​αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης κοιτάζουν από πίσω προς τα εμπρός και  έχουν  κλίση που γέρνει περισσότερο προς τα πίσω μπορεί να επιτύχει τους χειρισμούς με αυξημένη κινητικότητα και χαμηλή δύναμη.

Ο σπονδυλικός χειρισμός χρονικά επιτυγχάνεται , όταν το σπαστό τμήμα του κρεβατιού φθάνει στον πυθμένα της πτώσης του ( το τερματικό σημείο της πτώσης του – terminal point). Το σώμα του ασθενούς δεν είναι σε θέση να αντιδράσει αρκετά γρήγορα ώστε να αντισταθεί στην πίεση που δέχεται,εδδομένου ότι δεν υπάρχει μυϊκή αντίσταση, με τηνπολύ μικρή δύναμη που χρησιμοποιείται, η ανάταξη - χειρισμός είναι πιο αποτελεσματική και ο πόνος και η σωματική καταπόνηση για τον ασθενή(ελάχιστες αντενδείξεις λόγω παθήσεων ή ηλικίας)  εξαλείφεται ,με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.

Η πλειοψηφία των θεραπευτικών χειρισμών εκτελούνται έχοντας τον  ασθενή σε πρηνή θέση στο ειδικό κρεβάτι που επιτρέπει τις ρυθμίσεις  (drop table).

Monday, October 13, 2014

Flexion – Distraction,Τεχνική κάμψης-έλξης και αποσυμπίεσης

H  τεχνική «Flexion Distraction»  Κάμψης –Ελξης  και  αποσυμπίεσης  της σπονδυλικής στήλης μπορεί να αποτελέσει  εναλλακτική λύση ως προς την  χειρουργική επέμβαση για να ανακουφίσει τον πόνο σας.








  Η τεχνική Flexion -Distraction δημιουργεί πτώση των ενδοδισκικών πιέσεων , διευρύνει το νωτιαίο σωλήνα κατά 28%, και διευρύνει τα μεσοσπονδύλια τρήματα, δημιουργώντας περισσότερο χώρο για τα νεύρα της σπονδυλικής στήλης. 

 Ο πόνος στην μέση -οσφύ και ιδιαίτερα η εμμένουσα ισχιαλγία οδηγεί τους πάσχοντες  στην αναζήτηση λύσεων. Η Αμερικάνικη Εταιρεία Πόνου και το Aμερικάνικο κολέγιο Ιατρών  προτείνουν χειρισμούς της σπονδυλικής στήλης για την πρωτοβάθμια φροντίδα της οσφυαλγίας  και ερευνητικές μελέτες, όπως αυτές παρακάτω προτείνουν πρώτα να δοκιμασθεί εναλλακτικά έναντι της  εγχείρησης στην μέση : 
  • Οι Χειρισμοί -ανατάξεις της σπονδυλικής στήλης είναι ασφαλείς και συνίστανται στην οξεία οσφυαλγία.
  • Μια  συντηρητική, μη χειρουργική αγωγή συνιστάται πριν από τη χειρουργική επέμβαση για τους ασθενείς με κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου. 
  • Επιθετική, μη-χειρουργική φροντίδα της σπονδυλικής στένωσης είναι λογική.
Τα αποτελέσματα της εναλλακτικής συντηρητικής αγωγής  είναι αρκετά παρόμοια με τα αποτελέσματα χειρουργικής επέμβασης.
  • Η χειρουργική επέμβαση μακροπρόθεσμα δείχνει μόνο ελαφρώς καλύτερα αποτελέσματα από ό, τι συντηρητική αγωγή. 
  • οσφυαλγία και πόνος στα κάτω άκρα: 69% χειρουργικής vs 61% μη-χειρουργικής αγωγής
  • σπονδυλική στένωση: 53% χειρουργικής έναντι 50% μη-χειρουργικής αγωγής
Η τεχνική Flexion Distraction αποτελεί μια άριστη εναλλακτική λύση αντί της χειρουργικής επέμβασης με τεκμηριωμένα κλινικά αποτελέσματα .
  • Aσθενείς (με αναπηρία κατά μέσο όρο 60,5 εβδομάδες)που εξετέλεσαν θεραπεία 2-3 φορές την εβδομάδα για 3 εβδομάδες με την τεχνική Flexion -Distraction για την ανακούφιση των κήλης δίσκου (επιβεβαιώθηκε με μαγνητική τομογραφία) έκθεση με βελτίωση 79% στον πόνο και βελτίωση 73% στην αναπηρία. 
  • Η ανωτέρω τεχνική αποτελεί μία από τις 3 περισσότερο ερευνητικές  διαδικασίες στην χειροπρακτική. 
  • 91% του συνόλου των ασθενών με χαμηλή οσφυαλγία ανέφεραν ανακούφιση σε λιγότερο από 90 ημέρες αγωγής. Μέγιστη βελτίωση επιτεύχθηκε σε ένα μέσο όρο  29 ημερών και με 12 θεραπείες. 
  • Η τεχνική Flexion - Distraction δημοσιεύεται να είναι η μόνη  διαδικασία χειρισμών για δισκογενή χαμηλό πόνο στην οσφύ. 
Επίσης η τεχνική  βοηθά στην ανακούφιση από  συνεχιζόμενο πόνο μετά την επέμβαση, καθώς και μετά από αποτυχημένη χειρουργική αποσυμπίεση.


Η τεχνική Flexion Distraction  είναι μη χειρουργική, από τον θεραπευτή ελεγχόμενη, hands-on τεχνική
χειρισμών  της σπονδυλικής στήλης που διενεργείται με τον ασθενή ξαπλωμένο στην ειδική τράπεζα χειρισμών,ένα  ειδικά σχεδιασμένο  όργανο-κρεβάτι. Ο ειδικός μηχανισμός του κρεβατιού επιτρέπει την αποτελεσματική διαχείριση και διενέργεια της κάμψης-έλξης  και της δια των χειρισμών αποσυμπίεσης .
Η πολύ καλά ερευνηθείσα και τεκμηριωμένη, τεχνική κάμψης-έλξης  και αποσυμπίεσης βοηθά στην ανακούφιση από τον πόνο της σπονδυλικής στήλης και την επιστροφή των ασθενών στην επιθυμητή ποιότητα της ζωής τους με ...



  • πτώση ενδοδισκικής πίεσης  χαμηλότερα από -192 χιλιοστά Hg
  • τη διεύρυνση του σπονδυλικού σωλήνα  και των σπονδυλικών τρημάτων  κατά 28%
  • μειώνοντας την πίεση στα νεύρα της σπονδυλικής στήλης
  • απελευθερώνοντας την κίνηση στις σπονδυλικές  αρθρώσεις
Ο στόχος της τεχνικής είναι να βοηθήσει τον ασθενή με σπονδυλικό πόνο να προχωρήσει από ττην " πόνο"σε" χωρίς πόνο "κατάσταση το συντομότερο δυνατόν σύμφωνα με τον « κανόνα του 50% "που διέπει την τεχνική Flexion- Distraction  διαχείρισης του σπονδυλικού  πόνου.




πόνος
κανένας πόνος

Η πολύ καλά τεκμηριωμένη(evidence based)  τεχνική Flexion - Distaction είναι κατάλληλη για   συνθήκες που προκαλούν οσφυαλγία ,οσφυοισχιαλγία όπως και πόνο στον αυχένα και στο χέρι,αυχενικό –αυχενοβραχιόνιο σύνδρομο ,όπως:


  • πρόπτωσης δίσκου
  • δισκοπάθεια
  • κήλης δίσκου
  • σύνδρομο των facet
  • σπονδυλική στένωση
  • σπονδυλολίσθηση

Thursday, September 4, 2014

Δυσλειτουργία Μυοσκελετικού συτήματος (joint dysfunction)

Οι δυσλειτουργίες ( dysfunction), της σπονδυλικής στήλης αποτελούν ένα πολύ συχνό πρόβλημα  που συνήθως είναι η αιτία πολλών διαφορετικών συνθηκών για την υγεία που κυμαίνονται από συχνούς πονοκεφάλους, πόνο στο αυχένα, πόνο στην πλάτη, χρόνια κόπωση, υψηλή αρτηριακή πίεση, άσθμα, κλπ. Ο κατάλογος θα μπορούσε συνεχώς να εμπλουτίζεται! Δυσλειτουργία (joint dysfunction ) είναι, είναι όταν δύο ή περισσότεροι σπόνδυλοι έχουν χάσει την κανονική κίνηση τους ή / και τη θέση δημιουργώντας  κίνδυνο και ένταση   στο νευρικό μας σύστημα.  Ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο οι δυσλειτουργίες  της Σ.Σ. είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο, είναι επειδή δεν μπορούμε να δούμε  πως φαίνεται πραγματικά  η σπονδυλική μας  στήλη Πιστεύουμε ότι μόνο και μόνο επειδή δεν πονάμε ή ότι δεν αισθανόμαστε μεγάλοι, ότι η σπονδυλική στήλη μας πρέπει να είναι υγιής.  Ωστόσο , είναι σημαντικό να κρίνουμε την υγεία μας  όχι με το πώς αισθανόμαστε, αλλά σύμφωνα με την λειτουργία των διαφόρων συστημάτων. Εδώ είναι ο ορισμός της υγείας κατ 'ευθείαν από το ιατρικό λεξικό:
"Η υγεία είναι μια κατάσταση βέλτιστης σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι απλώς η απουσία ασθένειας και αναπηρίας."


Συμφωνούμε ότι το νευρικό μας σύστημα είναι το πιο σημαντικό σύστημα του σώματός μας, είναι το κέντρο ελέγχου, το οποίο συντονίζει και παρακολουθεί την λειτουργία  κάθε κύτταρου, ιστού και οργάνου στο σώμα μας. Ο ευαίσθητος νευρικό ιστός προστατεύεται από την Σπονδυλική στήλη! 

Σίγουρα αντιλαμβανόμαστε ότι οι δυσλειτουργίες της σπονδυλικής στήλης έχουν άμεσο αντίκτυπο στο νευρικό σύστημα . Η καθημερινή πίεση(όπως είπαμε και πιο πάνω), είτε είναι φυσική, χημική, ή συναισθηματική είναι ένα σημαντικό αίτιο. Παραδείγματα αυτών των παραγόντων πίεσης είναι όταν κάποιος  κάθεται σε ένα γραφείο όλη την ημέρα, τα ατυχήματα αυτοκινήτων, η κακή στάση του σώματος, τα σπορ(υπερβολές), η κακή διατροφή, το κάπνισμα, το εργασιακό άγχος, το στρες από τις σχέσεις, κλπ.
Στην εικόνα πιο κάτω αναλύουμε τα τρία στάδια του εκφυλισμού μετά την δημιουργία μίας σπονδυλικής δυσλειτουργίας

Πρώτη φάση : κακή ευθυγράμμιση και δυσλειτουργία των αρθρικών επιφανειών με προστατευτικό σπασμό των μαλακών μορίων και ερεθισμό των νεύρων.
Δεύτερη φάση : ερεθισμός  και στένωση μεσοσπονδυλίου διαστήματος παθολογία του μεσοσπονδυλίου δίσκου(προβολή ή κήλη) πίεση νευρικών ριζών
Τρίτη φάση :περαιτέρω στένωση μεσοσπονδυλίου διαστήματος με ασβεστο-ποιήσεις ,οστεόφυτα ,ανάπτυξη οστικών δοκίδων , εκφυλισμό.
Τέταρτη φάση : Τάση σταθεροποίησης   ή  ακινητοποίησης  των οστών, ατροφία των νεύρων και στένωσης του σπονδυλικού σωλήνα.
Το ίδιο βέβαια  θα συμβεί και στις δευτερογενείς ,τριτογενείς δυσλειτουργίες άλλων τμημάτων της σπονδυλικής στήλης .
Όπως μπορείτε να δείτε, οι αρνητικές επιπτώσεις του εκφυλισμού της σπονδυλικής στήλης δεν θα συμβούν μέσα σε μια νύχτα, αλλά αν δεν διορθωθούν οι αρχικές δυσλειτουργίες, πάνω από 10, 20, 30  χρόνια το νευρικό  σύστημα θα παραμένει δέσμιο ,που σημαίνει ότι ο  έλεγχος, ο συντονισμός και η παρακολούθηση της λειτουργίας της κάθε κύτταρου, ιστού και οργάνου αναστέλλεται ,ατροφεί , αποδομήται .

Tuesday, November 26, 2013

Ο Αριστοτέλης για τους πόνου της πυέλου(λεκάνης - μέσης)?????

Περιγράφεται μία περίπτωση θεραπείας που προτείνει ο Αριστοτέλης για τους πόνου της πυέλου. 

Ο Διογένης Λαέρτιος στο βιβλίο του «Βίοι Φιλοσόφων» στο ειδικό κεφάλαιο που αναφέρεται στον Αριστοτέλη, μας αποκαλύπτει μία εξαιρετικά σημαντική πληροφορία η οποία στις μέρες μας παραμένει εντελώς άγνωστη.

Σύμφωνα με το αρχαίο κείμενο, αποκαλύπτεται ότι ο Αριστοτέλης διέθετε πολλές ιατρικές γνώσεις, γεγονός που λογικά θα ήταν αναμενόμενο, από την στιγμή που γνωρίζουμε ότι ο πατέρας του ο Νικόμαχος, ήταν γιατρός και μάλιστα μέσα στην βασιλική αυλή.

Περιγράφεται λοιπόν, αν και με μεγάλη συντομία, μία περίπτωση θεραπείας που προτείνει ο Αριστοτέλης για τους πόνου της πυέλου. Η πύελος αποτελεί την βάση της σπονδυλικής μας στήλης. Σήμερα η περιοχή αυτή είναι περισσότερο γνωστή με τον όρο «λεκάνη» και η ασθένεια αυτή, «πόνος της μέσης μας»

Πρόκειται πιθανώς για ένα πιασμένο νεύρο του σπονδύλου που συνδέει την πύελο (λεκάνη) με την σπονδυλική στήλη, με αποτέλεσμα ο ασθενής να μην μπορεί να κουνηθεί καθόλου, εξαιτίας των ισχυρών πόνων.

Αυτή η πρωτοποριακή θεραπευτική μέθοδος που προτείνει ο Αριστοτέλης παρουσιάζει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, διότι η ασθένεια αυτή είναι εξαιρετικά διαδεδομένη και στην σημερινή εποχή, καθώς ακούμε συνεχώς για συνανθρώπους μας που λόγω του δυνατού πόνου στη μέση τους πολλές φορές να μην μπορούν ούτε να περπατήσουν!

Ας εξετάσουμε το σύντομο, αλλά άκρως αποκαλυπτικό αρχαίο κείμενο:

καὶ Λύκωνα λέγειν ὡς ἐν πυέλῳ θερμοῦ ἐλαίου λούοιτο καὶ τοὔλαιον διαπωλοῖτο.
Ο Αριστοτέλης, συμβούλεψε κάποτε τον Λύκωνα, ο οποίος έπασχε από πόνους της πυέλου, (λεκάνης) να λουστεί με ζεστό λάδι, ώστε να απελευθερωθεί από τους πόνους του.

(Ο Λύκων ήταν ένας από τους μελλοντικούς διευθυντές του Περιπατητικού Λυκείου, το οποίο διοίκησε μάλιστα για 44 ολόκληρα χρόνια.)

ἔνιοι δὲ καὶ ἀσκίον θερμοῦ ἐλαίου ἐπιτιθέναι αὐτὸν τῷ στομάχῳ φασί·
Μερικοί μάλιστα ισχυρίζονται ότι τον είχε συμβουλέψει επιπλέον, να τοποθετήσει και μια μικρή θερμοφόρα γεμάτη ζεστό λάδι, την οποία θα έπρεπε να τοποθετήσει επάνω στο στομάχι του, όσο ήταν ξαπλωμένος.

καὶ ὁπότε κοιμῷτο, σφαῖραν χαλκῆν βάλλεσθαι αὐτῷ εἰς τὴν χεῖρα λεκάνης ὑποκειμένης,
Επίσης, ο ασθενής θα έπρεπε να κρατάει στην παλάμη του μια χάλκινη σφαίρα. Όταν κάποτε θα κοιμόταν, τότε αυτή η σφαίρα θα γλιστρούσε από το χέρι του (αφού λόγω του ύπνου θα χαλάρωνε) και θα έπεφτε σε μια μεταλλική λεκάνη που βρισκόταν ακριβώς από κάτω.

ἵν' ἐκπεσούσης τῆς σφαίρας εἰς τὴν λεκάνην ὑπὸ τοῦ ψόφου ἐξέγροιτο.
Έτσι ώστε πέφτοντας η χάλκινη σφαίρα στην μεταλλική λεκάνη, να προκαλέσει δυνατό θόρυβο και ο ασθενής να ξυπνήσει τρομαγμένος, έτσι ώστε να πεταχτεί από το κρεβάτι του!

Προφανώς με αυτήν την πρωτότυπη μέθοδο του Αριστοτέλη, ο ασθενής ακούγοντας ξαφνικά μέσα στον ύπνο του, τον οξύ και ενισχυμένο ήχο που παράγεται από την πτώση της χάλκινης σφαίρας στην μεταλλική λεκάνη, πετάγεται έντρομος από το κρεβάτι του, προσπαθώντας έντρομος να καταλάβει τι συμβαίνει!

Όμως ακριβώς χάρη σε αυτήν την απρόσμενη και μη ελεγχόμενη αντίδρασή του, ο ασθενής αναγκάστηκε, χωρίς να το θέλει να λυγίσει την μέση του, κάτι που προηγουμένως όμως του ήταν αδύνατο να το κάνει λόγω των ισχυρών πόνων!

Εν τω μεταξύ το νεύρο της πυέλου, αλλά και οι σπόνδυλοι οι οποίοι δέχτηκαν μια ισχυρή λίπανση από το μπάνιο στο ζεστό λάδι που προηγήθηκε της κατάκλισης, αλλά και από την ζεστή θερμοφόρα, χαλάρωσαν και ηρέμησαν λόγω της ευεργετικής θερμότητας που δέχτηκαν!
Έτσι, με το ξαφνικό τράνταγμα του σώματος από την ενστικτώδη απότομη αντίδραση, επανήλθαν στην σωστή θέση τους και σταμάτησαν να πονάνε!

Βεβαίως σημαντικό ρόλο στην επιτυχία της θεραπείας θα πρέπει να παίζει και το υλικό του χαλκού από το οποίο αποτελείται η σφαίρα που ο ασθενής κρατάει στο χέρι του, καθώς ο χαλκός αποτελεί ένα μέταλλο που βρίσκεται μέσα σε κάθε σχεδόν σημείο του σώματός μας και χαρακτηρίζεται κυρίως από αντιοξειδωτικές ιδιότητες που είναι απαραίτητες για την επίτευξη της συγκεκριμένης θεραπείας.

Άλλωστε είναι και σήμερα γνωστό ότι η χορηγία χαλκού, μπορεί να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση φλεγμονωδών παθήσεων, όπως για παράδειγμα η ρευματοειδής αρθρίτιδα.

Είναι πολύ σημαντικό να παρατηρούμε ότι η θεραπεία που πρότεινε ο Αριστοτέλης, επιτεύχθηκε με απολύτως φυσικό τρόπο και μάλιστα κατά την διάρκεια του ύπνου, όταν δηλαδή λειτουργεί το συνειδητό μέρος της Ψυχής μας, το οποίο μας συνδέει με την θεία μας υπόσταση και θεωρείται υπεύθυνο για την πρόκληση των ασθενειών οι οποίες στην συνέχεια εμφανίζονται στο σώμα μας.

Βεβαίως, δεν μπορούμε παρά να θαυμάσουμε αυτήν την άκρως πρωτοποριακή και αποτελεσματική μέθοδο «εναλλακτικής» θεραπείας που προτείνει ο Αριστοτέλης, στην αντιμετώπιση μιας ασθένειας που με τα σήμερα ιατρικά δεδομένα, πιθανότατα να απαιτούσε εγχείρηση!

Sunday, November 17, 2013

Εφαρμοσμένη Κινησιολογία

 Εφαρμοσμένη Κινησιολογία 

Ορισμός
Κινησιολογία είναι μια σειρά από τεστ που εντοπίζουν αδυναμίες σε συγκεκριμένους μύες που αντανακλούν ανισορροπίες σε όλο το σώμα. Στη συνέχεια, ειδικά χειρισμοί μαλακών μορίων και   acupressure   χρησιμο- ποιούνται σε μια προσπάθεια να εξισορροπήσουμε αυτό που έχει αποκαλυφθεί από τις δοκιμές της κινησιολογίας. Έτσι, η κινησιολογία χρησιμοποιείται τόσο ως εργαλείο αξιολόγησης όπως και ως μία θεραπευτική μέθοδος.

Σκοπός

Η Κινησιολογία   είναι ένα θεραπευτικό σύστημα που ανιχνεύει και διορθώνει τις ανισορροπίες στο σώμα, πριν εξελιχθούν σε μια ασθένεια, και η οποία αποκαθιστά τη συνολική ισορροπία του συστήματος και την αρμονία.  Χρησιμοποιείται για την ανακούφιση των μυών, των οστών και των κοινών προβλημάτων, τη θεραπεία κάθε είδους πόνου  και την ορθή λειτουργία πολλών δομών που έχουν διαταραχθεί και παρουσιάζουν δυσφορία.

Προφυλάξεις

Όσον αφορά την ερμηνεία των δοκιμών των μυών είναι τόσο περίπλοκη και  θα πρέπει να εκτελείται μόνο από έιδικούς  επαγγελματίες υγείας που εκπαιδεύονται για να ερευνούν για «υποκλινικά» συμπτώματα (εκείνα που δεν έχουν ακόμη γίνει ένα σημαντικό πρόβλημα).Η ίδια η Κινησιολογία, είναι περισσότερο από μια διαγνωστική τεχνική και δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως μια θεραπεία για οποιοδήποτε ιδιαίτερο πρόβλημα.

Περιγραφή

Παραδοσιακά, η λέξη "κινησιολογία" αναφέρεται απλά στη μελέτη των μυών και την κίνηση του σώματος. Το 1964, ωστόσο, ο Αμερικανος χειροπράκτης George J. Goodheart ίδρυσε αυτό που έχει γίνει γνωστό ως εφηρμοσμένη κινησιολογία, όπου συνδέονται ανατολίτικες ιδέες σχετικά με τη ροή της ενέργειας στο σώμα με τις δυτικές τεχνικές του ελέγχου των μυών και των λοιπών συστημάτων. Πρώτον, ο Goodheart σημείωσε ότι όλοι οι μύες  σχετίζονται με άλλους μυς και παρατήρησε ότι για κάθε κίνηση που κάνει ένας μυς, υπάρχει και ένας άλλος μυς ή μία ομάδα μυών που εμπλέκονται σε αυτή την κίνηση! Ένα μυς συστέλλεται, ενώ ένας άλλος χαλαρώνει. Έτσι, όταν παρουσιάζεται ένας οδυνηρός, υπερβολικά σφιχτός μυς,  παρατηρείται και  το αντίθετο στους ανταγωνιστές μύες  και οπωσδήποτε η"ενδυνάμωση"αυτών των μυών είναι απαραίτητη για να αποκατασταθεί η ισορροπία. Αυτό ήταν τότε μια πολύ νέα τεχνική.
Περαιτέρω,ο Goodheart υποστήριξε ότι υπάρχει μία σαφής και πραγματική σύνδεση μεταξύ των μυών, των αδένων και των όργάνων και ότι με τη δοκιμασία της αντοχής ορισμένων μυών θα μπορούσε να μάθει για την υγεία ή την κατάσταση του αδένα ή του όργανου  με το οποίο έχει σχέση.
Η εφαρμοσμένη κινησιολογία βασίζεται στην ιδέα ότι το σώμα είναι ένα σύστημα αλληλεπιδρώντων μονάδων από διάφορα μέρη που συνδέονται μεταξύ τους και επηρεάζουν το ένα το άλλο. Ό, τι κάνουμε επηρεάζει το σώμα στο σύνολό του. Ως εκ τούτου, ένα πρόβλημα σε μια περιοχή μπορεί να προκαλέσει προβλήματα σε μια άλλη περιοχή. Σύμφωνα με την κινησιολογία, οι μύες τελικά εγγράφουν και  αντανακλούν ότι είναι λάθος σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, είτε σωματικού είτε ψυχικού χαρακτήρα.  Με τη δοκιμή της αντοχής ορισμένων μυών, ο κινησιολόγος είναι σε θέση να αποκτήσει πρόσβαση στο σύστημα επικοινωνίας του οργανισμού, και, ως εκ τούτου, να διαβάσει την κατάσταση της υγείας του καθενός από τα βασικά στοιχεία του σώματος.
Το εγχείρημα για τον έλεγχο των μυών ή τη μυϊκή δύναμη δεν είναι νέα, και χρησιμοποιήθηκε στα τέλη του 1940 για να αξιολογήσει τη λειτουργία των μυών  και να αξιολογήσει την έκταση της ζημίας.Η  Εφαρμοσμένη κινησιολογία μέτρα αν ένας μυς έχει "κολλήσει στη θέση ON", που ενεργεί σαν μια τεταμένη μυϊκή σύσπαση, ή έχει "κολλήσει την θέση Οff", όπου εμφανίζει αδύναμία ή χαλάρωση. Λέγεται δοκιμασία χρήσης, επειδή γίνεται χωρίς εργαλεία, χρησιμοποιώντας μόνο την πίεση του κινησιολόγου. 
Στην εφαρμοσμένη Κινησιολογία (Applied Kinesiology) χρησιμοποιείται το μυικό σύστημα προκειμένου μέσω του νευρικού συστήματος να αντλήσουμε χρήσιμες πληροφορίες για το ερειστικό - σπλαχνικό (Δομή), μεταβολικό - διατροφικό (Χημεία), ψυχικό - ενεργειακό σύστημα (Ψυχή).
Μέσω διαφόρων χειρισμών της Σπονδυλικής Στήλης - Μυών(NM), Λέμφου(NL), Αγγείων (NV) αλλά και της επιλογής ορθών διατροφικών μορίων (βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία, πρωτεινικές ενώσεις, εκχυλίσματα βοτάνων και οργάνων) επιτυγχάνουμε την ισορροπία του συστήματος του οργανισμού.
Τελικά, ένας ασθενής επιτυγχάνει βελτίωση της στάσης του(Posture) και του συντονισμού του(Coordination), αυξημένη αντοχή(Endurance), μείωση του πόνου και βελτίωση της αναρρωτικής του ικανότητας.
Η Κινησιολογία, όπως και η Χειροπρακτική βασίζονται στην τριάδα της Υγείας (Triad of Health) Δομή - Χημεία - Ψυχή με αμφίδρομη σχέση μεταξύ τους και συνήθως σε παρατεταμένες παθήσεις (χρόνιες) συμμετοχή και των τριών ...
Σαν παράδειγμα κατανόησης ας αναφέρουμε:
Ψυχικά προβλήματα (ψυχή) μπορούν να δημιουργήσουν αύξηση των γαστρικών υγρών (χημεία) και πόνο στο στομάχι το οποίο επιβάλλει στον πάσχοντα να αποκτήσει μία γυρτή θέση προς τα εμπρός (δομή), ή
Ο Φόβος (ψυχή) δημιουργεί απελευθέρωση αδρεναλίνης (χημεία) και τελικώς αύξηση της τάσης των σκελετικών μυών (Δομή) στην προσπάθεια άμυνας.
Με την Κινησιολογία στην ουσία μπορούμε να αποκωδικοποιήσουμε την αιτία του προβλήματος και να αυξήσουμε τις πιθανότητες εξάλειψής του , καθώς και να παραπέμψουμε τον ασθενή σε άλλη ειδικότητα εάν ο συνήθης μυοσκελετικός πόνος είναι αποτέλεσμα σπλαχνικής,ψυχικής ή άλλης αιτιολογίας.

Επιπτώσεις του σκελετού στα σπλάχνα


                                                                                                                                                                                                                                               "Το αυτόνομο νευρικό σύστημα αποτελείται από δύο υποδιαιρέσεις: το παρασυμπαθητικό σύστημα που προέρχεται από τέσσερα από 
τα κρανιακά νεύρα (ΙΙΙ,VII, IX και X) και τα επίπεδα Ι2-Ι4 της ιερής μοίρας του νωτιαίου μυελού, και το συμπαθητικό σύστημα που σχετίζεται με τα θωρακικά και τα ανώτερα οσφυϊκά επίπεδα του νωτιαίου μυελού (Θ1-Ο2). Το αυτόνομο νευρικό σύστημα είναι μια αλυσίδα δύο νευρώνων, με τον προγαγγλιακό νευρώνα να προέρχεται από το κεντρικό νευρικό σύστημα (εγκέφαλο και νωτιαίο μυελό) και να συνάπτεται με ένα μεταγαγγλιακό νευρώνα που εντοπίζεται σε ένα περιφερικό αυτόνομο γάγγλιο. Οι μεταγαγγλιακοί άξονες του Α.Ν.Σ. νευρώνουν τους λείους μυς, τον καρδιακό και τους αδένες. Βασικά, το συμπαθητικό σύστημα κινητοποιεί το σώμα μας (πάλεψε ή φύγε: fight or flight), ενώ το παρασυμπαθητικό σύστημα ρυθμίζει τις πεπτικές και ομοιοστατικές λειτουργίες. Φυσιολογικά και τα δύο τμήματα εργάζονται σε συνδυασμό ώστε να ρυθμίζουν τη σπλαχνική δραστηριότητα (αναπνοή, καρδιοαναπνευστική λειτουργία, πέψη και συνοδός αδρενεργική δραστηριότητα). Το Α.Ν.Σ. είναι μια αλυσίδα δύο νευρώνων, με τον προγαγγλιακό νευρώνα να ξεκινάει από το κεντρικό νευρικό σύστημα και να σχηματίζει σύναψη πάνω στο μεταγαγγλιακό νευρώνα που βρίσκεται στο περιφερικό αυτόνομο γάγγλιο.

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ (ΣΝΣ): Όπως αναφέρθηκε, το ΣΝΣ προετοιμάζει το σώμα γιά αντίδραση σε στρεσσογόνες καταστάσεις (πάλεψε ή φύγε, fight or flight), επιτρέποντας έντονη άσκηση και αυξημένη επαγρύπνηση. Το Σ.Ν.Σ. βοηθά επίσης στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης, της θερμορύθμισης, καθώς και της εντερικής και ουρογεννητικής λειτουργίας. Μνημονικά, όσον αφορά στις δράσεις του Σ.Ν.Σ. στα διάφορα μέρη του σώματος, ας θυμόμαστε τις ανθρώπινες αντιδράσεις σε καταστάσεις φόβου ή άμυνας (μυδρίαση, ανατριχίλα, ιδρώτες, ταχυκαρδία), και σε καταστάσεις  φυγής (ταχυκαρδία, αγγειοδιαστολή στα αιμοφόρα αγγεία των μυών ώστε να επιταχύνουμε και αγγειοσυστολή σε αυτά των σπλάχνων για επιβράδυνση της λειτουργίας τους για οικονομία ώστε να κινητοποιηθούν περισσότερα αποθέματα ενέργειας για την «πάλη ή την φυγή», βρογχοδιαστολή ώστε να γεμίσουν με αέρα οι πνεύμονες και ενεργοποίηση των σφιγκτήρων της ουροδόχου και του ορθού .
 
ΔΟΜΗ ΤΟΥ Σ.Ν.Σ: Στο πλάγιο κέρας της φαιάς ουσίας του νωτιαίου μυελού, στα τμήματα των θωρακικών σπονδύλων και των δύο πρώτων οσφυϊκών (ΘΙ-Ο2), υπάρχουν οι προγαγγλιακοί νευρώνες. Από κάθε σπόνδυλο του προαναφερθέντος τμήματος (12 θωρακικοί και 2 πρώτοι οσφυϊκοί), εκβάλλουν οι άξονες των προγαγγλιακών νευρώνων οι οποίοι συμπορεύονται με τις πρόσθιες ρίζες των αντίστοιχων νωτιαίων νεύρων – τα νωτιαία νεύρα ανήκουν στο σωματικό νευρικό σύστημα- και συνάπτονται στα παρασπονδυλικά γάγγλια. Τα παρασπονδυλικά γάγγλια, (γάγγλιο σημαίνει συνάθροιση νευρικών κυτταρικών σωμάτων), βρίσκονται εκατέρωθεν της σπονδυλικής στήλης, σε ζεύγη (δεξί και αριστερό), σχηματίζοντας από μία αλυσίδα νευρικών ινών σε κάθε πλευρά,την συμπαθητική αλυσίδα. Η συμπαθητική αλυσίδα εκτείνεται από τον Α1 έως τον κόκκυγα: διασχίζει τα άκρα των εγκάρσιων αποφύσεων των αυχενικών σπονδύλων, τις κεφαλές των πλευρών στο θώρακα, και τα προσθιοπλάγια τμήματα των σωμάτων των οσφυϊκών και ιερών σπονδύλων"(Φερούκας). Με την βοήθεια του παρακάτω συνδέσμου είναι εμφανής η σχέση κάθε τμήματος της Σ.Σ. με τα αντίστοιχα σπλάχνα  http://demo.chiromatrix.com/3d_spine/nerve_chart/index.htm?_ga=1.14486974.808953741.1378671840

Η ορθομοριακή ιατρική


Η ορθομοριακή ιατρική και η κλινική ορθομοριακή διατροφολογία θεωρούνται ουσιαστικά ταυτόσημες έννοιες και θεραπευτικές μεθοδολογίες. Πατέρας και των δύο θεωρείται ο δύο φορές νομπελίστας Linus Pauling. Πολλοί όμως θεωρούν ότι και ο Ιπποκράτης είχε παρόμοιες απόψεις χωρίς να έχει χρησιμοποιήσει τους συγκεκριμένους όρους, όπως για πρώτη φορά ο Pauling στη δεκαετία του 1960. Πρέσβευε όμως -και ο Ιπποκράτης- ότι η τροφή είναι φάρμακο για τον άνθρωπο.
Ο όρος "ορθομοριακός" βγαίνει από το "ορθό μόριο", τα χιλιάδες δηλαδή θρεπτικά στοιχεία που υπάρχουν κυρίως στο φυτικό βασίλειο και τα οποία απαιτούνται από τα κύτταρα του οργανισμού καθημερινά για τη σωστή/ορθή τους λειτουργία. Δηλαδή όχι μόνο τα περίπου 50 γνωστά που χρησιμοποιούνται σήμερα ειδικά στα συμπληρώματα διατροφής όπως οι βιταμίνες, τα μακρομέταλλα και τα ιχνοστοιχεία. Όλα αυτά τα χιλιάδες στοιχεία ονομάζονται "φυτοθρεπτικά" και πρόσφατες επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι μπορεί να παίζουν σημαντικό ρόλο σε πολλά οργανικά συστήματα, καθώς και στην παθοφυσιολογία του ανθρώπου, ρυθμίζοντας τις κυτταρικές λειτουργίες, ορμονικές εκκρίσεις, νευροφυτικό κ.ά., ενώ πολλά είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά, απενεργοποιώντας τις ελεύθερες ρίζες ως γενναιόδωροι δωρητές ηλεκτρονίων ή τη μεθυλίωση δωρίζοντας ομάδες μεθυλίου. Με τον τελευταίο ρόλο επιβεβαιωμένο από πολλές εργαστηριακές και κλινικές μελέτες ίσως παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην έκφραση του
DNA, διότι ταυτόχρονα ενισχύουν πολλά κρίσιμα ενζυμικά συστήματα για το σχηματισμό tRNA και mRNA.
Πολλές πανεπιστημιακές ιατρικές σχολές, ειδικά στη Μεγάλη Βρετανία και στις ΗΠΑ, έχουν αρχίσει να συμπεριλαμβάνουν στοιχεία της ορθομοριακής ιατρικής και κλινικής ορθομοριακής διατροφολογίας στη διδακτική τους ύλη, ακολουθώντας τις προτάσεις των ερευνητών στον τομέα αυτό. Πρόσφατες κλινικές μελέτες επίσης δείχνουν ότι μπορεί να βοηθήσουν σημαντικά τη συμβατική ιατρική στο έργο της με ποικίλους τρόπους.
Προεγχειρητικά αλλά και μετεγχειρητικά είναι γνωστό ότι η ενίσχυση του οργανισμού μέσα από μία σωστή διατροφή αυξάνει σημαντικά τα ποσοστά επιτυχίας της επέμβασης, αλλά και μειώνει επίσης σημαντικά το χρόνο ανάρρωσης του ασθενούς. Η φαρμακευτική αγωγή και ειδικά η αντιβίωση μπορεί να είναι πολύ πιο αποτελεσματική όταν χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με την ορθομοριακή ιατρική, αυξάνοντας τις φαρμακοκινητικές ιδιότητες του φαρμάκου και μειώνοντας ταυτόχρονα τυχόν παρενέργειες.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η χρησιμοποίηση του ασκορβικού οξέος (βιταμίνη
C) ως μοριακού μεταφορέα φαρμακευτικών σκευασμάτων για καλύτερη πρόσβαση στους χημικούς υποδοχείς των κυτταρικών μεμβρανών, τη ρύθμιση γαστρικών οξέων με Betaine HCL και της γαστρεντερικής μεμβράνης με lactοbacillus spοrοgenes για πιο ήπια και αποτελεσματικότερη δράση αντιβιοτικών ειδικά ευρέος φάσματος, καθώς και την αποκατάσταση της εντερικής χλωρίδας μετά από παρατεταμένη αντιβίωση, με προβιοτικά όπως acidοphilus και bifidοbacteria.
Πολλές από αυτές τις μεθόδους χρησιμοποιούνται ήδη με μεγάλη επιτυχία από πολλούς ιατρούς όλων των ειδικοτήτων και αποτελούν πολύτιμα όπλα στη φαρέτρα τους στην καθημερινή μάχη για τη διατήρηση της υγείας των ασθενών τους.